قبل نوشت:این روزها کمتر شعر می شوم...

از حرفهای تو

غرق همین دریایی می شوم

که در شمالی ترین

نقطه اش

تمام می شویم

ما...

و شعر

غرق اشکهایی

که کودکیم را

برایت می سراید

ای کاش

به دریا می زدیم

تا...

پ.ن:

حرفی نیست.فقط می خواستم کمی به یاد بیاوریم...

از گونه های تو آغاز می شود

این زمستان...

از لب های من بالا می رود

دیوانگی

دختری از آن روزها...

بوسه باشد برای وقتی دیگر...

پاییز

با این نگاه فرار کرد.

-------------------------------------------

پ.ن:حالا که رفته ای

سراغ کلمات نمی روم

خسته و بی حوصله اند

ترانه نمی خوانند      

         شعر نمی شوند   (محمد رضا عبدالملکیان)

...